WebtoonLib logo

A Stepmother's Märchen — Chapter 1

Yükleniyor...

Diyalog Dökümü

Diyalog Dökümü A Stepmother's Märchen — Chapter 1 112

ÇOK, ÇOK UZUN ZAMAN ÖNCE, BİR KÖYDE,

PEMBE SAÇLI KÜÇÜK BİR KIZ YAŞARDI.

O UNVAN ZATEN YOK GİBİ!

ALT DERECEDEN BİR VİKONT?

AİLESİ SOYLUYDU,

AMA FAKİRLERDİ.

ELLERİNİ DAHA HIZLI KULLANMALISIN!

KIZIN KALBİNDE SİHİRLİ FASULYELER VARDI.

[Shuri von Neuschwanstein]: ÜÇ TORBA FASULYE SATARSAM, BİR TAVUK ALABİLİRİM.

[Shuri von Neuschwanstein]: DOKUZ TORBA FASULYE SATTIKTAN SONRA, ÜÇ TAVUK ALABİLİRİM.

[Shuri von Neuschwanstein]: SONRA DOMUZ ALMAK İÇİN YUMURTALARI SATARIM.

TAVUK—

DOMUZ—

[Shuri von Neuschwanstein]: SONRA DOMUZU BESLERİM...

VE PASTIRMA SATARIM!

KALBİNDEKİ BİR AVUÇ FASULYE...

PARILDAYAN HAYALLERE DÖNÜŞTÜ.

[Shuri von Neuschwanstein]: O ZAMAN ATI VE ARABAYI KİRALAYACAĞIM.

[Shuri von Neuschwanstein]: MEYHANE- LERDEN EVLERE, EVLERDEN İŞE.

[Shuri von Neuschwanstein]: YETERLİ PARA BİRİKTİRDİĞİMDE, BAŞKENTE GİDİP DİĞER TÜCCARLARA VE SOYLULARA SATABİLİRİM.

İNSANLARIN SIRF BİR ARABAYA BİNMEK İÇİN PARALARINI HARCAYACAĞINI MI SANIYORSUN?

[Shuri von Neuschwanstein]: EVET, ÖYLE DÜŞÜNÜYORUM. AT YETİŞTİRMEK ÇOK PARA TUTAR.

SONRA BİR GÜN,

KIZIM!

KÖYE, ÇOK ÖNEMLİ BİR ADAM GELDİ.

ÇOK ÖNEMLİ ADAM SAKİNCE KIZA BAKTI...

MİSAFİRPERVERLİĞİNİZ İÇİN TEŞEKKÜR EDERİM.

VE SONRA KIZIN ANNESİNE KİBARLIĞI İÇİN TEŞEKKÜR ETTİ...

SONRA KÖYDEN AYRILDI.

BÜYÜK BİR MUTLULUKLA, KIZIN ANNESİ ONLA KONUŞTU.

KIZIM! MİNNETTAR OL! HAYATINI DEĞİŞTİRDİM!

BAŞKENTE GİDECEKSİN! SEN BİR MARKİZ OLACAKSIN!

[Shuri von Neuschwanstein]: BEN MARKİZ OLMAK İSTEMİYORUM!

NE?! SENİ KÜSTAH VELET! SEÇENEĞİN YOK!

TÜM AİLE İÇİN EN İYİSİ BU!

KIZ TÜM GÜCÜYLE BAĞIRDI.

[Shuri von Neuschwanstein]: BEN... BEN FASULYE SATIP HAYVAN ALACAĞIM!

[Shuri von Neuschwanstein]: SONRA BİR GÜN, KENDİ DÜKKANIMI AÇACAĞIM! BU BENİM HAYALİM!

KIZIN ANNESİ KAHKAHAYA BOĞULDU.

ABİSİ VE BABASI DA ÖYLE.

YANKILANAN KAHKAHALARI HİÇ DURMADI.

GÜLMEYEN TEK KİŞİ KIZDI.

*TAK TAK*

[Shuri von Neuschwanstein]: FASULYE HAKKINDA BİR DAHA ASLA KONUŞMAYACAĞIM.

BİRKAÇ GÜN SONRA, KIZ, ÇOK ÖNEMLİ ADAMIN GÖNDERDİĞİ ARABAYA BİNDİ.

UPUZUN, DOLAMBAÇLI BİR YOLDA.

VE SONUNDA ALTINLA PARLAYAN BİR EVE VARDI.

EV HAZİNEYLE DOLUYDU

VE SICAK GÜNEŞ IŞIĞI ALTINDA, HİÇ BİTMEYEN BİR YEŞİM PINARI SUYU AKIYORDU.

ŞARKI SÖYLEYEN KUŞLARLA BAHÇEDEN GEÇTİKTEN SONRA, AÇMIŞ GÜLLERİN KOKUSU ONU NARİNCE SARDI.

İPEK ELBİSESİNİN ETEĞİ RÜZGARDA DALGALANIRKEN, BEYAZ MERMER ZEMİN ÇANLAR GİBİ ÇINLADI

DİKKATLİCE MERDİVENLERİ ÇIKARKEN.

ÇOK ÖNEMLİ ADAM KIZI SELAMLADI.

HOŞ GELDİN. ARTIK BENİM MARKİZESİMSİN, AMA SADECE...

BİR ŞARTLA.

BU EVİN TÜM NİMETLERİNİ KULLANMAN İÇİN, BU MERDİVENİN TÜM BASAMAKLARINI ÇIKMALISIN.

[Shuri von Neuschwanstein]: AMA... MERDİVENLER SONSUZ GÖRÜNÜYOR.

YAPABİLECEĞİNE İNANIYORUM,

BU ESRAKENGİZ SÖZLERLE, ÇOK ÖNEMLİ ADAM KIZI SELAMLADI.

KARARLILIĞINI GÜÇLENDİREREK, ALTIN EVİN MERDİVENLERİNİ ÇIKMAYA BAŞLADI.

[Shuri von Neuschwanstein]: BUNU YAPABİLİRİM.

[Shuri von Neuschwanstein]: BUNU YAPABİLİRİM.

BİR ADIM, İKİ ADIM...

O SIRADA, KIZIN ÖNÜNDE ALTIN EVİN İKİZLERİ GÖRÜNDÜ.

[Rachel von Neuschwanstein]: BEKLE!

[Leon von Neuschwanstein]: BİZİM YENİ ÜVEY ANNEMİZ SEN MİSİN?

[Rachel von Neuschwanstein]: AMA SEN SADECE BİR ÇOCUKSUN!

[Leon von Neuschwanstein]: ANNEMİZ BÖYLE OLMAZDI...

[Rachel von Neuschwanstein]: O ÇOK DAHA GÜÇLÜ!

[Rachel von Neuschwanstein]: SEN BİR SAHTEKÂRSIN!

ALTIN EVİN İKİZLERİ ATEŞ GİBİ ÖFKELENDİ.

KIZ ÜZÜNTÜDEN BOĞULMUŞTU, AMA İKİZLERİ GEÇİP MERDİVENLERİ ÇIKMAYA DEVAM ETTİ.

BİR ADIM, İKİ ADIM...

*VRAK*

*HOP*

ANİDEN, BİR KURBAĞA KIZIN KAFASININ ÜSTÜNE ZIPLADI.

PANİK İÇİNDE, KORKAN KIZ MERDİVENLERDEN AŞAĞI DÜŞTÜ, TAM O SIRADA...

[Elias von Neuschwanstein]: HAHAHA! BU SENİ KORKUTTU MU?!

[Elias von Neuschwanstein]: ACINASI BİRİSİN!

ALTIN EV'İN İKİNCİ ÇOCUĞUNUN ALAYCI KAHKAHLARI YANKILANDI.

KIZ IZDIRAPTAN BOĞULMUŞTU, AMA ONU GEÇİP TEKRAR MERDİVENLERİ ÇIKMAYA BAŞLADI.

BİR ADIM, İKİ ADIM...

MERDİVENLERİN YARISINA ÇIKTIĞINDA,

ALTIN EV'İN EN BÜYÜK ÇOCUĞU ONA BİR SORU SORDU.

[Jeremy von Neuschwanstein]: NEDEN BURADASIN?

[Jeremy von Neuschwanstein]: BABAMI SEVMİYORSUN,

[Jeremy von Neuschwanstein]: AMA ONUN KALAN TÜM ZAMANINI SEN ALDIN.

[Jeremy von Neuschwanstein]: SENİ GÖRMEYE GİTMEMİŞ OLSAYDI...

[Jeremy von Neuschwanstein]: DAHA ERKEN TEDAVİ EDİLSEYDİ...

[Jeremy von Neuschwanstein]: KEŞKE SEN OLMASAYDIN...

[Jeremy von Neuschwanstein]: O ZAMAN BABAM SENİ ÖMRÜNÜN SONUNA DEK ARAMAZDI.

[Jeremy von Neuschwanstein]: O BUNUN YERİNE BANA GELİRDİ!

EN BÜYÜK ÇOCUĞUN KIRGINLIĞI ÜZERİNE, KIZ ŞUNU DÜŞÜNDÜ:

[Shuri von Neuschwanstein]: BU TELAFİSİZ.

[Shuri von Neuschwanstein]: BU EVİN ÇOCUKLARI VE BEN...

[Shuri von Neuschwanstein]: ASLA YAKIN OLAMAYIZ.

KIZ MERDİVENLERİ ÇIKMAYA DEVAM ETTİ.

NEDENİNİ BİLMEDEN,

SONUNDA ONU NE BEKLEDİĞİNİ BİLMEDEN...

VE SONRA ZAMAN GEÇTİ...

[Rachel von Neuschwanstein]: ZALİMDİK!

[Rachel von Neuschwanstein]: EN AZINDAN ŞİMDİ GİDİP ONDAN ÖZÜR DİLEMELİYİZ!

HERKES BİRAZ DEĞİŞMİŞ OLMASINA RAĞMEN...

TEK BAŞINA, MERDİVENLERİ ÇIKMAYA SONUNA KADAR DEVAM ETTİ.

AH...

BU EV, HAZİNELERLE DOLU...

YEŞIM PINARI'NIN SONSUZCA AKTIĞI BU YERDE

AÇMIŞ GÜLLERİN KOKUSUNUN BAHÇEYİ SARDIĞI... BU EV...

HER ŞEY PARIL PARIL OLSA DA,

PEMBE SAÇLI KIZ...

NE OLDUĞUNU

ASLA ÖĞRENEMEDİ.

Bölüm Özeti

Pembe saçlı küçük kız, yoksul bir ailede yaşarken fasulye satıp hayvan alarak kendi dükkanını açma hayali kurar. Ancak köye gelen önemli bir adam onu markiz yapmak ister. Kızın itirazlarına rağmen ailesi onu zorla gönderir. Altın evde merdivenleri çıkarken üvey çocuklarının alay ve kırgınlıklarıyla karşılaşır. Kız, bu evin çocuklarıyla asla yakın olamayacağını düşünür ama yine de merdivenleri çıkmaya devam eder.

Bölüm Analizi: A Stepmother's Märchen — Chapter 1

Bölüm Analizi A Stepmother's Märchen — Chapter 1
A Stepmother's Märchen Chapter 1, hikayeye küçük kızın dünyasını tanıtarak başlıyor ve onun masum hayali ile karşılaştığı gerçeklik arasındaki keskin farkı ortaya koyuyor. Yoksul bir ailede yaşayan pembe saçlı kız, fasulye satıp hayvan alarak kendi dükkanını açmayı hayal eder; bu mütevazı istek, onun çalışkan ve kendi ayakları üzerinde durmak isteyen karakterini gösterir. Ancak köye gelen önemli bir adamın onu markiz yapmak istemesi bu hayali kesintiye uğratır. Kızın itirazlarına rağmen ailesinin onu zorla göndermesi, onun kendi geleceği üzerinde söz hakkı olmadığını ve yoksulluğun onu bir seçim yapmaya zorlayan bir baskı aracına dönüştüğünü açıkça hissettirir. Bu karar, hikayenin trajik yönünü başlatan ilk kırılmadır. Altın evde merdivenleri çıkarken üvey çocuklarının alay ve kırgınlıklarıyla karşılaşması, yeni hayatının hiç de parlak olmayacağını hemen gösterir. Kızın bu evin çocuklarıyla asla yakın olamayacağını düşünmesi, yaşadığı dışlanmanın onda bıraktığı ilk izdir, fakat yine de merdivenleri çıkmaya devam etmesi, istemediği bir kadere doğru da olsa yürümekten vazgeçmeyen sessiz direncini ortaya koyar.