WebtoonLib logo

Dear Zero — Chapter 34

Yükleniyor...

Diyalog Dökümü

Diyalog Dökümü Dear Zero — Chapter 34 69

ORADAN CANLI ÇIKMAYI BAŞARDIM.

EVE VE ESPERLAR İNSANLIĞI, BENİ DE ONLARLA BİRLİKTE KURTARDI.

VE BUNA RAĞMEN, HAYATIMI KURTARAN EVE'Yİ KULLANMAYA ÇALIŞTIM.

O ZAMANKİ HALİM...

...BİR İNSANIN OLABİLECEĞİ KADAR İĞRENÇTİ.

BU, UYARICILARIN BİR YAN ETKİSİ. TEDAVİDE BİRAZ DAHA GEÇ KALSAYDIK GÖZ BEBEKLERİN ERİRDİ.

NEYSE Kİ ONLARI ALMAKTAN KURTULDUK... ŞU AN NAKİL İÇİN DONÖR ARIYORUZ, BEKLEYİP GÖRELİM.

BACAĞINA GELİNCE, BİNA ÜSTÜNE YIKILINCA KEMİK EZİLMİŞ. SENTETİK KEMİKLE GÜÇLENDİRDİK, RAHATÇA YÜRÜYEBİLMELİSİN.

YİNE DE REHBERKEN YAPTIĞIN TÜRDE EĞİTİMLER ARTIK SÖZ KONUSU DEĞİL, EMEKLİLİK SONRASI HAYATI DÜŞÜNMEYE BAŞLASAN İYİ OLUR.

MERKEZ SİGORTA SAĞLIYOR, O YÜZDEN-

ADAM!

EVE...?

GELDİN.

EVET!

SONUNDA UYANDIN...

HER GÜN UYANMANI BEKLEDİM.

HER GÜN...?

EVET. SONUÇTA SEN BENİM REHBERİMSİN.

SANA İHTİYACIM VAR, ADAM.

AMA... SENİ KORUYAMAYIP YARALANMANA NEDEN OLDUM... ÖZÜR DİLERİM.

LÜTFEN ÖZÜR DİLEME.

BENİ KORUDUĞUN İÇİN... CANLI DÖNEBİLDİM.

TEŞEKKÜR EDERİM... EVE.

VE... BENİM DE SANA İHTİYACIM VAR.

BEN SENİN REHBERİNİM, YALNIZCA SENİN.

AH...

GERÇEKTEN... GÖRDÜĞÜM TÜM İNSANLAR ARASINDA EN GÜZELİ SENSİN, ADAM.

HİÇBİR ŞEY GÖREMİYORDUM AMA EVE'NİN YÜZÜNDEKİ İFADEYİ GÖREBİLİYORMUŞ GİBİ HİSSEDİYORDUM.

VE BU RAHATLAMAMA YETMİŞTİ.

EVE.

BENİ ÖPER MİSİN?

BENİ İSTEMEYE DEVAM ETTİĞİN SÜRECE, EVE...

...YERİMİ KORUYUP TAM BURADA KALABİLİRİM.

BANA... DOKUNABİLİRSİN.

HAYIR, ASLINDA... DAHA İLERİ GİDEBİLİRSİN.

AMA ADAM... HÂLÂ YARALISIN. ACIMAZ MI?

NASIL BİRİ OLDUĞUMU BİLİYORSUN. ACI BENİ DAHA ÇOK TAHRİK EDER.

BANA YAŞADIĞIMI HİSSETTİR... EVE.

AH!

NGH

KAHRETSİN... KABURGALARIM ÇOK AĞRIYOR...

ADAM... ACIYOR MU? BELKİ DURMALIYIZ.

İYİYİM- HNGH!

DAYANMAK ZORUNDAYIM. HENÜZ BOŞALMADI.

HATTA... SENİN DE GELMENİ İSTERİM...

LÜTFEN... LÜTFEN KAN.

...DAHA DERİNDEN...

EVE BİRİNİN DÜŞÜNCELERİNİ ANCAK GÖZLERİNE BAKARAK OKUYABİLİYORDU, O YÜZDEN...

EĞER ACIRSA BANA SÖYLEMELİSİN, TAMAM MI...?

...GÖZLERİM KAPALIYKEN AKLIMDAN GEÇENLERİ ASLA BİLEMEZDİ.

TAMAM...

TEK İSTEDİĞİM NUMARAMI YEMESİ VE ZEVKTEN KENDİNDEN GEÇMESİYDİ.

TAM ORASI! DAHA SERT... EVE, LÜTFEN...! HNGH!

AAH

HAAH!

AH, EVE... ÇOK İYİ HİSSETTİRİYOR...

HAAH!

AH!

GÖRÜNEN O Kİ ÇOK BOŞALMIŞ... ÇOK ŞÜKÜR.

EVE... SENİN İÇİN DE GÜZEL MİYDİ?

EVE...?

KEŞKE O AN EVE'NİN YÜZÜNÜ GÖREBİLSEYDİM...

EVET, ADAM...

GÖRSEYDİM ASLA BÖYLE APTALCA BİR KARAR VERMEZDİM.

EVE BUGÜN GEÇ KALDI.

BELKİ ONU YARIDA KARŞILAMAYA GİDERİM.

İŞTE O AN ANLADIM.

EVE'NİN YANIMDA OLMASI KAÇINILMAZI SADECE YAVAŞLATIYORDU.

YAVAŞ YAVAŞ DAĞILIYORDUM.

Bölüm Özeti

Dear Zero Chapter 34, Adam'ın hastanede uyanmasıyla açılır ve geçmişte hayatını kurtaran Eve'i kullanmaya çalışmasından duyduğu pişmanlıkla yüzleşir. Doktorlar uyarıcıların gözlerine ve binanın yıkılmasıyla bacağına verdiği hasarı anlatırken Eve onu ziyarete gelir. İkili birbirine ihtiyaç duyduklarını söyleyip yakınlaşır, ancak Adam acısını gizleyip Eve'in düşünce okumasını engellemeye çalışır. Bölüm, Adam'ın yavaş yavaş dağıldığını fark etmesiyle biter.

Bölüm Analizi: Dear Zero — Chapter 34

Bölüm Analizi Dear Zero — Chapter 34
Dear Zero Chapter 34, Adam'ın hastane odasında gözlerini açmasıyla başlıyor ve bu uyanış daha çok bir vicdan muhasebesi gibi hissettiriyor. Geçmişte hayatını kurtaran Eve'i kullanmaya çalışmış olmanın pişmanlığı, fiziksel yaralarından önce onun zihnini meşgul ediyor ve bu suçluluk, bölümün duygusal zeminini kuruyor. Doktorların açıklamaları durumun ciddiyetini netleştiriyor; uyarıcıların gözlerine verdiği zarar ile binanın yıkılması sırasında bacağında oluşan hasar, Adam'ın bedeninin ödediği bedeli ortaya koyuyor. Bu sırada Eve'in ziyarete gelmesi sahneye sıcaklık katıyor. Birbirlerine ihtiyaç duyduklarını söyleyip yakınlaşmaları, aralarındaki bağın hâlâ güçlü olduğunu gösteriyor. Ancak bu yakınlık tam bir teslimiyetle gerçekleşmiyor. Adam acısını gizlemeyi seçiyor ve Eve'in düşüncelerini okumasını engellemeye çalışıyor. Bu tercih, onu koruma isteği kadar gururunu ve kırılganlığını da ele veriyor; sevilmek isterken zayıf görünmekten korkuyor. Bölümün sonunda yavaş yavaş dağıldığını fark etmesi, hem bedenindeki çözülmenin hem de saklamaya çalıştığı duygusal yükün itirafı gibi duruyor.