WebtoonLib logo

My Beloved Oppressor — Chapter 44

Yükleniyor...

Diyalog Dökümü

Diyalog Dökümü My Beloved Oppressor — Chapter 44 146

Sevgili Annette,

Burada bulutlar hâlâ dağılmadı. Orası nasıl? umarım o kadar soğuk değildir.

Cepheye gideceğini bilseydim seni durdurmak için her şeyi yapardım.

Gerçekten çok inatçısın.

Nasılsın? Umarım iyisindir.

Acaba Olıvıa ne zaman konuşmaya başlayacak.

Onun "anne" dediğini duymak için sabırsızlanıyorum.

Döndüğünde söylesin diye ona senin adını da öğreteceğim.

Hepimiz seni özledik.

Savaş biter bitmez hemen geri dönmelisin.

Tamam mı?

Sevgili Annette,

Mektubum varıana kadar işlerin düzelmiş olacağı umuduyla yazıyorum.

Herkesin sağ salim dönmesi için dua ediyorum.

Bu arada, Hans'ı hatırlıyor musun? sana asılmaya çalışan.

Bruner'in tanıdığı.

Görünüşe göre o da askere yazılıyor. Diğer acemilerle iç hatta gidecek.

Bruner'le onu uğurlamaya gittim. Baş belası ama savaşa giderken görmek beni biraz duygulandırdı.

Son zamanlarda her gün kiliseye gidiyorum.

Savaş yüzünden herkes korku içinde yaşıyor.

Herkes için ve senin için, Annette, sürekli dua ediyorum.

Sevgili Annette, Seninle çok gurur duyuyorum!

Ah, bu harika bir haber! Son mektubun bana çok umut verdi...

Zafer haberini duyunca az kalsın düşüyordum.

Eski kocan seni ziyarete mi geldi? Ah, tanrım...

Dürüst olmak gerekirse, gelebileceğini düşünmüştüm. Katıldığını öğrenir öğrenmez beni aradı.

Tahmin edebileceğin gibi çok öfkeliydi... Peki, seni dinledi mi hiç?

Annette,

Hepimiz sağ salim dönmeni bekliyoruz.

Seni vazgeçirmeye hakkım olmadığını biliyorum...

Ama en azından, kalmak istersen iç hatlara geçmeni umuyorum.

Gökler seni hep korusun ve sana yol göstersin.

Annette Rozenberg'e.

Sevgilerle, Catherıne Groth.

44. Bölüm

BEN...

ENVANTERİ KONTROL EDİYORDUM.

KENDİMİ İYİ HİSSETMİYORDUM AMA BAYILACAĞIMI HİÇ DÜŞÜNMEMİŞTİM...

ACABA STRESTEN MİYDİ?

NEREDEYİM BEN?

BAYAĞI BİR SÜRE BAYGIN KALMIŞ OLMALIYIM...

BU ÖZEL ODA MI? HASTANEDE BÖYLE ODALAR YOKTU Kİ...

BELKİ ÜST DÜZEY YETKİLİLER İÇİNDİR?

GİTMELİYİM.

HA?

UYANDIN.

BAYILDIN. AŞIRI ÇALIŞTIĞINI SÖYLÜYORLAR.

YETERSİZ BESLENME...

ÜSTÜNE BİR DE UYKUSUZLUK.

İÇERİ DÖN. BİRAZ DAHA DİNLENMEN LAZIM.

HAYIR, BEN--

UZAN.

GİTMEM LAZIM.

DİĞER İNSANLAR ÖĞRENİRSE...

BURADA KALMAN İÇİN AYARLAMALARI BEN YAPTIM.

DIŞARIDA KİMSE BİLMİYOR, MERAK ETME.

BU BİR EMİRDİR.

LÜTFEN BENİ ARTIK ÖZEL MESELELER İÇİN ÇAĞIRMAYIN.

BOŞANDIKTAN SONRA BİLE,

HÂLÂ BU ADAMDAN KURTULAMIYORUM.

KOMUTAN, DİLEKLERİME SAYGI DUYMAMANIZ BENİ HAYAL KIRIKLIĞINA UĞRATTI.

HAYAL KIRIKLIĞI DİYORSUN.

SENİ GÖRMEK İSTEMEDİĞİMİ AÇIKÇA SÖYLEDİM.

PEKİ NEDEN BENİ KİŞİSEL KIŞLANA GETİRDİN?

O ZAMAN SENİ YERDE Mİ BIRAKMALIYDIM?

HASTANEDEKİ İTİBARININ İYİ OLMADIĞINI BİLİYORUM.

SENİ ORADA BIRAKSAYDIM DÜZGÜN DİNLENEMEZDİN DİYE DÜŞÜNDÜM.

O ZAMAN BENİ CEPHEDE TUTSAYDIN!

EN AZINDAN ORADA BU TÜR BİR STRESLE UĞRAŞMAK ZORUNDA KALMAZDIM!

SENİ CEPHEDE ÖYLECE NASIL BIRAKMAMI BEKLERSİN?

BURASI DAHA KÖTÜ! EN AZINDAN ORADA

DEDİKODULARLA, KÜÇÜMSEMEYLE YA DA SENİNLE GÖRÜŞMEKLE UĞRAŞMAK ZORUNDA DEĞİLDİM!

YA DA BELKİ BUNLARIN HEPSİNDEN ZEVK ALIYORSUNDUR.

ACIMDAN ZEVK ALIYORSUN, DEĞİL Mİ?!

İĞNELEYİCİ OLABİLECEĞİNİ BİLMİYORDUM.

ANNETTE. SENİNLE GERÇEKTEN KAVGA ETMEK İSTEMİYORUM.

BÖYLE GÖRÜŞMESEYDİK KAVGA ETMEZDİK.

NEDEN NE ZAMAN BULUŞSAK

ÇÜNKÜ ANLAYAMIYORUM!

HER ŞEYİ MAHVETTİN BENİM İÇİN. PEKİ NEDEN ŞİMDİ BÖYLE DAVRANIYORSUN?!

HÂLÂ İNTİKAM PEŞİNDEYSEN, SÖYLE!

O ZAMAN BELKİ ANLARDIM!

SADECE SANA ELİMDEN GELDİĞİNCE KARŞILIK VERMEYE ÇALIŞIYORUM. CİDDİYİM!

NEDEN İŞLERİ ZORLAŞTIRIYORSUN?

HATIRLAMIYOR MUSUN?

BANA HİÇ DÜŞÜNMEMEMİ SÖYLEDİN.

SADECE VERİLENİ ALMAMI.

BUNUN EN İYİ YAPTIĞIM ŞEY OLDUĞUNU.

ANNETTE, BEN--

HAKLIYDIN.

HAYATIM BOYUNCA DÜŞÜNMEKTEN KAÇINDIM.

İŞTE BU YÜZDEN ARTIK BUNU YAPMAYACAĞIM.

HAYATIMIN GERİ KALANINI BAŞKA İNSANLARI ANLAMAYA ÇALIŞARAK GEÇİRECEĞİM.

ANLAMAK MI?

SEN Mİ?

SEN ANLAMAK MI İSTİYORSUN...

BAŞKA BİRİNİN HAYATINI?

HAYIR.

HAYIR. ASLA ANLAYAMAYACAKSIN...

DOĞRU.

BU DOĞRU OLABİLİR.

AMA BU DENEMEYECEĞİM ANLAMINA GELMEZ.

PEKİ. DENEYEBİLİRSİN.

YİNE DE BEN HÂLÂ ÇABANIN PARÇASI DEĞİLİM.

BENDEN NEFRET ETMİYORSUN DA ANLAMIYORSUN DA...

ANNETTE. SEN ÇOK...

YAPTIĞIM HER ŞEY... BOŞUNAYDI.

HATIRALARINDA BİLE KALAMADIM, DEĞİL Mİ?

SENİ SEVDİM!

İŞTE BU YÜZDEN SENDEN NEFRET ETMEYİ DE SENİ ANLAMAYI DA REDDEDİYORUM!!!

ÇÜNKÜ BU SADECE İKİMİZİ DE İNCİTİR!

ANLAMIYOR MUSUN?! BÖYLE DEVAM EDERSEN İKİMİZİ DE MAHVEDECEK!

NEDEN ANLAMIYORSUN!!!

AŞK MI? BANA YALAN SÖYLEME!

HEPSİ SAHTEYDİ! HAYATIMIN PARÇASI OLMAYI HİÇ İSTEMEDİN!

TABİİ Kİ AŞK DEĞİLDİ! ÇÜNKÜ SEVDİĞİM HEINER GERÇEK DEĞİLDİ!

NE OLMUŞ? GERÇEK SENİ ZATEN HİÇ TANIMIYORUM!

BUNU BİLİYORSAN BENİ SEVDİĞİNİ SÖYLEMEYE CÜRET ETME!!!

BENİ HİÇ SEVMEDİN, BİR KEZ BİLE!

SENİ KANDIRDIĞIMI ANLADIKTAN SONRA BİLE GERÇEK BENİ ÖĞRENMEYE HİÇ ÇALIŞMADIN!

BİLMEK İSTEMEDİN! GEÇMİŞ HAYALLERE TUTUNDUN VE SADECE GERİ DÖNMEYİ HAYAL ETTİN!

GERÇEĞE GÖZLERİNİ KAPATTIN!!!

BİLİYORDUM. HEPSİNİN YALAN OLDUĞUNU BİLİYORDUM.

BİLİYORDUM...

BANA ASLA DÖNMEYECEĞİNİ.

BENİ EN BAŞINDAN HİÇ SEVMEDİĞİNİ...

ARTIK GERİ DÖNÜŞ OLMADIĞINI...

HEPSİNİ ÇOK İYİ BİLİYORDUM.

AMA BUNU SENİNLE TEYİT EDEMEDİM.

ÇÜNKÜ O ZAMAN, GERÇEKTEN ELİMDE HİÇBİR ŞEY KALMAZDI.

YAŞAMAK İÇİN HİÇBİR NEDENİM KALMAZDI.

ÇÜNKÜ EN İYİ SEÇENEĞİM ÖLÜM OLURDU.

BİLMİYORSUN... ŞU AN TUTUNDUĞUM KARARLILIĞI.

PEKİ NEDEN...

NEDEN BENİ İNCİTİP DURUYORSUN...

NE...

BEN...

NE YAPMAK İSTİYORUM?

ONDAN NE İSTİYORUM?

AĞLAMA.

BEN...

AĞLAMA, ANNETTE.

HİÇBİR ŞEY BİLMİYORUM.

LÜTFEN...

AĞLADIĞINDA NE YAPACAĞIMI HİÇ BİLMİYORUM...

SENİNLE OLMAK BENİ ÖYLE SEFİL YAPIYOR Kİ...

Bölüm Özeti

Catherine Groth'tan Annette'ye gelen mektuplar cephedeki özlemi, Olivia'nın konuşmasını bekleyişi ve savaş korkusunu anlatır. Envanter kontrolünde bayılan Annette, komutanın kişisel kışlasında uyanır. Eski eşiyle sert bir yüzleşme yaşar; aşk, nefret ve anlaşılma üzerine gözyaşlarıyla tartışırlar.