WebtoonLib logo

Veil — Vol. 1 - Chapter 10

Yükleniyor...

Diyalog Dökümü

Diyalog Dökümü Veil — Vol. 1 - Chapter 10 29

[Aleksander]: Boğazını ve kafanı böyle yakarsın.

[Aleksander]: Şeytanın içkisinden bahsetmeme- lisin.

[Emma]: Bu alkolün rengi ne?

[Aleksander]: Şapkanı çıkarma... Kural böyle

[Aleksander]: Ah! Konusu açılmışken, burası çok sıcak...

[Emma]: Ama terliyorum

[Aleksander]: Saçımla aynı.

[Emma]: Benim suçum değil, alkolün suçu

[Emma]: Peki, rengi ne?

[Aleksander]: Ah, sanırım rahatla- maya başladın

[Emma]: Sadece güzel olduğunu söylemeye çalışıyor- sun!

[Emma]: Yarı erimiş... Tanrım...

[Emma]: Rengin çok romantik hissettiriyor...

[Emma]: Gözlerinin rengi yani

[Aleksander]: Ah, şey... Sağol.

[Aleksander]: Ha? Yüzüme dokunmak mı istiyorsun?

[Aleksander]: Mmm?

[Aleksander]: Hayır...

[Aleksander]: Daha çok gözlerimle aynı

[Emma]: Buz!

Sıcaklığın Rengi

[Aleksander]: Bir bardak konyakta biraz erimiş buza benzer bişey

[Emma]: Bunu alacağım, benim için saklarsın, değil mi?

[Emma]: Sende iki tane var, yaniii

[Aleksander]: Birinin gözüne rezervasyon mu yapıyorsun? Daha önce duymamıştım

[Emma]: Bana bir tanesini verebilirsin!

[Aleksander]: Ona şeytanın içkisi derken bu kadar ciddili söylememiştim

Monologları Cafe Beluga, 5 Nolu Masa Bir çaydanlık ve boş bir bardak arasındaki konuşma

"İşte yine geldiler..." "Onu yine zorla getirtti." "Hah, onlar iş arkadaşı. Geçen gün aynı üniformayı giyiyorlardı." "Abla ve küçük kardeş, veya abi ve küçük kız kardeş olabilirler." "Yine de çok iyi anlaşıyorlar." "Şapkasını isteyebilirdim ama arkadaş canlısı görünmüyordu." "Öyle soğuk ki onunla konuşmak ağzını kurutur. Zaten masadan konuşmak imkânsız." "Şunlara bak! Bu sefer 8 Nolu'ya oturdular. Diğer müşterilerin o masayı seçmesini sağlama konusunda bir hüneri var. Çatallardan, tabaklardan ve bardaklardan bahsetmeyelim bile. Bazen tok oluyorlar." "Bu kadar gürültü yapmayı kes, bir dahaki sefere paramparça olacak sensin" "Çok düşünceli, bak... Eli küçük bir hayvan gibi dolaşıp duruyor. O da parmağını tutup her seferinde bardağın kulpuna koyuyor. Görüyor musun?" "Çok zahmete giriyor." "Her şeye dokunuyor. Muhtemelen tasarımları hissetmek için. Bilmiyorum, ama böyle kullanılınca bir şeyler hissediyorum." "Her yerde dolaşan insan elleri, korkutuyor beni. Ooh, ve garson hâlâ gelmedi. Önceki müşteri öyle bir şeker koydu ki... Korkunç! Yapış yapış hissediyorum."

Bölüm Özeti

Kafe Beluga'da, 5 numaralı masada Aleksander ve Emma arasında geçen samimi bir konuşma. Emma, Aleksander'ın göz renginin romantik hissettirdiğini söyleyince Aleksander utanır.